اگر «انیمه» (انیمیشن ژاپنی) و «مانگا» (کمیک ژاپنی) را دو رأس یک مثلث فرض کنیم، رأس سوم آن رمان راحت‌خوان (light novel) است، این رمان‌ها می‌تواند هر ژانر و مضمونی داشته باشد و ممکن است مناسب کودک یا بزرگسال باشد. ولی به هر حال به نوعی باید به فلسفه و اخلاقیات بپردازد، بی‌آنکه از سادگی و روانی متن بکاهد و درگیر صنایع ادبی و تمثیل و تشبیهات پیچیده شود. رمان راحت‌خوان به هر حال باید مطالعه‌اش برای خواننده راحت باشد.