درباره کتاب:

آب زلال و زلالتر می شود از آبی آب هم زلالتر آبی که رنگ می باخت از رنگ آبی دریا به بی رنگی بی رنگ بی رنگ، عین آینه. آینه که بازتاب رنگ است مثل شیشه که رنگ ندارد. جز رنگ بی رنگی آب زلال می شد مثل خود آب، آب دریا ژرفای ژرف دریا، پاک دریای پاک بی یا گذاشته آدمی مثل جنگلی که هیچ آدمی سبزیش را به نکرده پری ماهی هایی می دید که همین لحظات پیش هم ندیده بود. حالا می توانست بی رنگی دریا را با رنگ افسون کننده این ماهی ها بسنجد تا شاید کلمه ای بیاید برای رنگ دریا رنگ ماهی رنگ سنگ سنگ ؟ سنگی هایی به بزرگی کوه بی ذره ای جلبک در رویا هم ندیده این همه زیبایی و رنگ را.