شخصیت زن در این رمان آن گونه که شایسته یک زن ترکمن می باشد در این رمان توصیف شده است. زن ترکمن پا به پای همسر خود برای داشتن یک زندگی آرام تلاش می کند. او مطیع بی چون و چرا همسر خود است.” زن ترکمن، نجابت را النگوی طلا و گردنبند جواهرنشان نمیداند، که گاه باشد و گاه نباشد. زن ترکمن، یعنی ذات نجابت ترکمن…”.

آنچه به اثر نادر ابراهیمی ارزش میدهد، استفادة فراوان از نامهای ترکمنی و آذری است نویسنده با چنین رویکردی، رمان خود را بصورت فرهنگی از نامهای بومی درآورده است نامهایی که به مرور زمان و به سبب دگرگونیهای محیط و اجتماع، شاید که امروزه چندان حفظ و نگهداری زبان برای هر ملّتی پشتوانة غنی و ریش ه دار ماندن » . کاربرد نداشته باشد فرهنگ آن قوم است.