بخشی از کتاب:

[نگاه می‌كردم
به جاریِ كلمات غلیظ در رگ‌هاش
به رنگ‌و‌بوی صداش
به چشم‌هاش كه -هرچند گنگ و مبهم بود-
تناسخ همۀ حرف‌های عالَم بود
رسیده ‌بود از آن‌سوی نیستی به حیات
صداش می‌كردند:
«الهۀ كلمات»]