درباره ی کتاب :

در گذشته اصرار بر این بود که با چکش منطق صوری به‌ عنوان تنها ابزار به نقد استدلال‌ ها در زبان بپردازیم و اگر زبان به شکل منطق صوری تن در نمی‌ داد به‌زور آن را به اشکال از قبل معین شده درمی‌ آوردیم و آن را تجزیه‌ و تحلیل می‌ کردیم و دست‌آخر هم عموماً به این نتیجه می‌ رسیدیم که استدل ال صادق است یا کاذب. این همان قانون یا خطا ابزار (چکش طلایی) است، یعنی تمایل افراد به استفاده از یک مهارت یا راه‌ حل برای حل تمام مسائل و مشکلات! این قانون می‌ گوید زمانی که ما مهارت یا تجربه‌ ای کسب می‌ کنیم تمایل داریم از آن در هر زمینه‌ ای بافتاری استفاده کنیم. آبراهام مازلو اسم این خطا را «قانون چکش» یا «چکش طلایی» یا «چکش مازلو» گذاشته است. وی می‌ گوید «کسی که فقط چکش در اختیار دارد همه را میخ می‌ بیند.» و کسی هم که فقط یک ابزار نقد در اختیار دارد کل زبان را میخ می‌ بیند!