گوپی فیلمی‌ست با داستانی به‌ظاهر ساده که تماشاگرش را به روابط میان شخصیت‌هایش توجه می‌دهد، به گونه‌ای که نگاه‌ها و حرکات ساده بامعنا و به‌یادماندنی به‌نظر می‌رسد؛ نوعی واقع‌گرایی فرانسوی متأثر از رئالیسم شاعرانه‌ی پیش از جنگ، و پیش‌گویی نئورئالیسم ایتالیایی بعد از جنگ.