در پی استفادۀ هنرمندانه و صحیح از دوربین فیلم‌برداری، در طول تاریخ سینما و تلویزیون فیلم‌های بدیع و گویا و آموزنده‌ای ساخته شد و بدین‌سان سینما در مقام هفتم از هنرهای پلاستیک قرار گرفت.
عکاسان و فیلم‌سازان و دیگر دست‌اندرکاران سینما از آغاز ساخته شدن دوربین همواره کوشیده‌اند با توسعه و بهبود تکنیک (فن) فیلم‌برداری و عکاسی و دستیابی به اصول و قواعد تصویرپردازی، تصاویری گویا و هنرمندانه‌تری در جهت ارائه اهداف خویش خلق کرده و به‌گونه‌ای آگاهانه و خردمندانه نیات و نظریه‌ها و واقعیت‌هایی را که کشف و درک کرده‌اند در اختیار بینندگان و شیفتگان هنرهای نمایشی قرار دهند؛ بنابراین عکاس یا فیلم‌ساز در هر رشته‌ای که کار می‌کند، چه مستند باشد چه تخیلی، به‌هنگام مطرح کردن مسائل موردنظرش، چه مسائل اجتماعی، اخلاقی، عاطفی و کاستی‌ها و نارسایی‌ها و مشکلات جوامع و چه مسائل علمی و کشفیات و اختراعات جدید و شناساندن دنیاهای ناشناخته و خلاصه هرچه موردنظرش است، باید به این نکته توجه داشته باشد که چگونه با بهره‌گیری از قوانین زیبایی‌شناسی و ساختارهای صحیح تصویری هدف و دیدگاه موردنظرش را واضح‌تر و گویاتر به بیننده نشان دهد.