حلاج صوفی، شاعر و عارف ایرانی قرن سوم هجری بود. عطار در تذکرة‌الاولیا در ذکرش آورده: «آن قتیل‌الله فی سبیل‌الله، آن شیر بیشهٔ تحقیق، آن شجاع صفدر صدیق، آن غرقهٔ دریای مواج، حسین منصور حلاج، رحمة‌الله علیه.
کار او کاری عجب بود و واقعات غرایب، که خاص او را بود، که هم در غایت سوز و اشتیاق بود و هم در شدت لهب و فراق. مست و بی‌قرار و شوریدهٔ روزگار بود. و عاشق صادق و پاکباز. و جدّ و جهدی عظیم داشت. و ریاضتی و
کرامتی عجب. و عالی همت و رفیع قدر بود. و او را تصانیف بسیار است، به الفاظی مشکل در حقایق و اسرار و معانی محبت کامل. و فصاحت و بلاغتی داشت که کس نداشت. و دقت نظری و فراستی داشت که کس را نبود.»
کتاب حاضر را دکتر طه سرور از نویسندگان نامدار مصری نوشته و ابعاد گوناگون شخصیت وی را با مهارت ترسیم کرده. راز جاودانی بودنش در ایثار جان و قربان شدن او در مسلخ عشق نهفته و از این رهگذر است که او مانند شهبازی بلندپرواز تا قله کمال و جمال بالا رفته.