درباره‌ی کتاب :

از دوران صفویه به بعد، اغلب هر شهری که دارالخلافه و پایتخت ایران بود مرکزی ترین حوزه علمیه این سرزمین را نیز در خود جای میداد به اقتضای این مرکزیت با انتقال پایتخت به تهران در دوره قاجار، عالمان بسیاری به تهران مهاجرت کردند و به حوزه آن قوام بخشیدند. هرچند این حوزه که نقش مهمی در حوادث سیاسی، تصمیمات حکومتی و رهبری مردم داشت از دوران سلطنت رضاشاه رو به افول رفت، اما هویتی تاریخی از خود به جای گذاشت که ارزشمند اما از یاد رفته است.

کتابی که در دست دارید می کوشد در فصل اول به ماهیت و جریان شناسی این حوزه تاریخی و نقش آن در تحولات سیاسی اجتماعی اواخر دوره پهلوی بپردازد و در فصل دوم مکان رویدادهای حوزه تهران را بررسی کند که محل کنش های اثرگذار علمای تهران در محیط اجتماعی پایتخت از قبیل مدارس علمیه مساجد، تکایا و حتی بیوت علما بوده اند.