«نمی‌شه من به جای اون برم؟» این سؤال تنها یک سؤال معمولی نبود، بلکه جمله‌ای بود که زندگی سونام هشت ساله را تا آخر عمر دستخوش تغییر کرد. تغییری که گاه لبخند به لبانش می‌آورد و گاه اشک به چشمانش می‌نشاند. تغییری که او را تا پای مرگ کشاند و در حسی از جنس عشق و ایستادگی غوطه‌ور کرد.

من به جای او، داستان زندگی و هویت درهم تنیده‌ی دو دختر جوان را در دوران استعمار ژاپن بر کره و جنگ جهانی دوم روایت می‌کند. دو دختر با ظاهری مشابه اما باطنی متفاوت. یکی فقیر و دیگری غنی.

این داستان حرف دل مردمی است که زیر بار استعمار و خیانت هموطنانشان رنج‌ها کشیدند و در باران گلوله‌ها خون‌ها ریختند. مردمی که در میانشان زنانی از جنس گلبرگ‌های لطیف، بهارشان از راه نرسیده، خزان‌زده شد.