داستان زندگی مارسل پروست، همان گونه که کتابش او را توصیف می‌کند، داستان فردی است که با عطوفت تمام به دوران سحر و جادویی کودکی‌اش دلبستگی داشته است. او کسی بود که بسیار زود دریافت که باید این دنیا را با زیبایی‌ها و برخی لحظه‌هایش ثبت کند. شخصی بوده که خود را آسیب‌پذیر احساس می‌کرده و برای مدتی مدید امید داشته تا بهشت خانوادگی را ترک نکند و احتیاج نداشته باشد با افراد دیگر مبارزه کند، بلکه آنان را با محبت مطیع کند؛ مردی بوده که چون سختی‌های زندگی و قدرت تلخ شهوات را چشیده بود، خود نیز سخت‌گیر و حتی بی‌حم شده بود. کسی بوده که وقتی مادرش زندگی را بدرود گفت از پناهگاهش محروم شد ولی به‌سبب بیماری‌اش زندگی در گوشه‌ی انزوا را برای خودانتخاب کرد و درسایه‌ی این زندگی نیمه‌محصوری که خود برگزیده بود، باقی سال‌های عمرش را صرف آفرینش دوباره این دوران کودکی گمشده و رفع ناکامی‌هایی که در پی داشت و سرانجام، این زمان بازیافته را دستمایه‌ی یکی از بزرگترین آثار داستانی در طول تاریخ کرد.