بخشی از کتاب:

هنوز آسمان تاریک بود. هنوز هوا مه داشت. صدای برخورد موج‌های آب با ساحـل شنی و غلتیـدن و فروافتادن موج‌های کوچک و بزرگ به گوش می‌رسید.

دریا یک‌باره حمله می‌کرد و باز پا پس می‌کشید. کف به دهان می‌آورد و خستگی‌ناپذیر و یک‌نفس می‌جنگید و می‌جنگید. مصطفـی رفته بود. دورتـرها تختـه‌پـاره‌ای کنـار دریــا به چشـم می‌آمد. در این نزدیک و در همهمۀ آب دریا و ساحل، پسرکی تنها با تیشرتی قرمز و شلوارک سورمه‌ای، صورت بر شن‌های ساحل داشت و لب‌هایش به کبودی می‌زد.