تصور شما از یک دانشمند چیست؟ یک آدم با عینک ضخیم ته استکانی که پیر شده، یا همه چیز را از پشت ذره بین می‌بیند!؟
کسی که از بس درس خوانده کچل شده یا اگر مو دارد به‌خاطر درآمدن دود از توی کله‌اش موهایش حسابی وزوزی شدند!؟
از این‌هایی که جز درس خواندن کار دیگه‌ای بلد نیستند و غذا خوردن را هم بقیه باید بهشان یادآوری کنند!؟
نه!
اینجوری هم نیست.
کتاب «آخیش بی‌آخیش» در مورد یک دانشمند امروزی است! از این مدل جدیدهایش. مصطفی پسری است که زندگی کردن را بلد بود. می‌دانست برای چه چیزی درس می‌خواند.

گزیده‌ای از کتاب:

زمین برای بعضی‌ها میخ دارد؛ یعنی نمی‌توانند روی آن بنشینند. دکترهای روان‌شناس به بعضی از این بعضی‌ها می‌گویند «بیش‌فعال». معنایش می‌شود کسی که بیشتر از اندازه فعالیت می‌کند و نمی‌تواند یک جا آرام بگیرد. حالا ممکن است این فعالیت‌ها خوب باشد یا از نوع دسته‌گل به آب دادن. مصطفی یک چیزی توی همین مایه‌ها بود.