اثر پیش ‌رو بخش‌هایی از زندگی سرتیپ علی عسکری از بدو تولد، دوران تحصیلات، فعالیت‌های سیاسی و فرهنگی و خدمت در ارتش قبل از انقلاب اسلامی در شهرهای تهران، شیراز، کازرون و شهرضا و دوران دفاع مقدس تا خاتمه‌ی جنگ تحمیلی را تشریح می‌کند. البته اشارات کوتاهی هم به پس از پذیرش قطعنامه 598 سازمان ملل دارد که با تأخیری چندساله به رشته‌ی تحریر درآمده است. یکی از خاطرات جالب وی دیدار او همراه با یگان محل مأموریتش با حضرت امام خمینی(ره) در روز 6 تیر 1360 و هم‌زمان با حادثه‌ی ترور حضرت آیت‌الله خامنه‌ای است. او در این دیدار طی سخنان کوتاهی در جمع ملاقات‌کنندگان به حضرت امام گفت:

اماما، پرسنل گروه 22 توپخانه شهرضا و پرسنل مرکز آموزش 06 کادر همچون ساير برادران ارتشي صرفاً تابع آيه‌ی شريفه‌ی «يَا اَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اَطِيعُواْ اللّهَ وَاَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَاُوْلِوالاَمْرِ مِنكُمْ» بوده و متابعت کامل از ولايت فقيه داريم. بار ديگر در انقلاب سوم، که خلع رياست‌جمهوري بود، در ارتش دگرگوني بيشتري احساس گرديد و آن، سر فرود نياوردن در مقابل طاغوتي ديگر و بتي ديگر بود. در انقلاب سوم ارتش به مردم ثابت کرد که ديگر فردپرست نيست و کاملاً از خود آنهاست. از خداوند منّان خواستاريم که روزبه‌روز بر تقواي ما بيفزايد تا خدمتگزاري بهتر براي ملّت ايثارگرمان باشيم. گزارشات واصله از جبهه‌هاي نبرد حق عليه باطل پس از اين امر «خلع رئيس‌جمهور» گوياي انسجام و وحدت بيشتر نيروهاي مبارز اسلامي است.