از متن کتاب:

«عکاسی به صورت داگرئوتیپی در سال ۱۸۳۹ میلادی همزمان با سلطنت محمدشاه قاجار در پاریس عرضه شد. خبر این اختراع حدود چند ماه بعد به ایران رسید و شاه و رجال کشور مشتاق این هنر شدند. به درخواست محمدشاه، دولت‌‌های روس و انگلیس اسباب‌بازی عکس داگرئوتیپی را به ایران فرستادند. دستگاه روس‌ها، که هدیه امپراتور بود، زودتر رسید. نیکلای پالوف دیپلمات جوان روس، که به این منظور تعلیم عکاسی دیده بود، این اسباب را به تهران آورد و در تاریخی که در قید می‌شود نخستین عکس ثبت‌شده در تاریخ ایران را در حضور محمدشاه برداشت. کمی بعد سه دستگاه داگرئوتیپ در تهران وجود داشت در حالی که اغلب کشورهای جهان هنوز عکاسی متداول نشده بود. توجه به عکاسی ناشی از قابلیت این رسانه برای ثبت تصاویر واقعی بود؛ وظیفه‌ای که تا قبل از آن در انحصار نقاشی بود.
عکاسی در ایران بخت بلندی داشت و در دوران ناصری توانست در میان بهترین‌ها در جهان جلوه کند. هم اکنون آلبوم‌خانه کاخ گلستان که یادگار دوران قاجار است، شاید در یکدست‌بودن و قدمت در دنیا یک رقیب بیش‌تر نداشته باشد که مجموعه‌ی پادشاهی بریتانیاست.»