عصر صفوی یکی از دوره های شگفت انگیز تاریخ ایران است. این دوره به علت آنکه ریشه مذهبی در ادوار قبلی خود دارد که در این عهد با چهره ی ویژه ای بروز می کند و به سبب اینکه زمینه بسیاری از تحولات اجتماعی، سیاسی و مذهبی در اعصار بعدی را نیز پدید می آورد، اهمیت ویژه ای در تاریخ اسلام و ایران دارد.
هدف اصلی نویسنده در این کتاب، پژوهشی درباره قدرت مذهبی و قدرت سیاسی و کوشش شاهان صفوی در همساز ساختن مذهب و سیاست است. این امر موجب پیدایش حوادث، تحولات و سیاست های خاص در تاریخ ایران شده است، به ویژه از قرن هفتم هجری قمری که توسعه دیگر شعبه های تشیع مانند اسماعیلیه در ایران به علت غلبه مغولان متوقف شد، مذهب شیعه امامیه در ایران گسترش یافت و شیعیان امامیه در رأس بسیاری از حرکت های بزرگ مردم ضد حکام قرار گرفتند.