باور رایج این است که رولان بارت با نزدیک شدن به جریان ساختار گرا از نگاه تاریخی به ادبیات، زبان و نشانه روی می گرداند و نسبی گرایی را تا جایی پیش می برد که وجود هر نوع حقیقت تاریخی را منکر می شود و تاریخ را به رتوریک تقلیل می دهد. اما از قضا، نسبی گرایی بارت کاملا تاریخ محور است. او معنا را محصول تاریخ می داند و برای یافتن راهی به منظور مطالعه ی پیچیدگی های تاریخی ذهنیت اجتماعی، که ناخودآگاه در فرم نوشتار تجلی می یابند، به سوی پیشروترین جریان تاریخ نویسی دوران خود، یعنی مکتب آنال متمایل می شود…