نگارگری هنریست تجریدی که مکان و زمان مشخصی برای آغاز و پایان آن نمی‌شود متصور بود. این هنر که گذشته و حال و آینده را بهم پیوند می‌دهد پهنه وسیعی است برای به حرکت‌ درآوردن سمند خیال و خلق آثاری دلپذیر. نگارگری چنان با بیننده ارتباطی تنگاتنگ و احساسی برقرار می‌کند که اثرش مدت‌ها در هن و روح او بجای می‌ماند.
آثار استادان گذشته ما الهام گرفته از مباحثی چون افسانه‌های ملی، اعتقادات مذهبی و عرفانی، ادبیات، تاریخ، فرهنگ، حکمت، جامعه‌شناسی و آداب و سنن این مرزوبوم هستند. این هنر یکی از افتخارات ملی و سنتی ما ایرانیان است، نگارگری امروزه به راحتی توانسته با هر نوع تفکری چه در داخل یا خارج از وطن ارتباط برقرار کند.
از گذشته تا به امروز کتابت و کتاب‌آرایی – اشعار شعرا و قصه‌های ادبی عرفانی و دینی به این هنر مزین بوده و بسیاری قرآن‌های نفیس و کتب ارزنده دیگر از این هنر بهره فراوانی گرفته‌اند…