درباره‌ی کتاب :

در اولین شب زندگی جدید پیامی برای سابین فرستاد. دیروقت بود حتما خوابیده بوده از قرار معلوم نه چون همان موقع جواب داد. او از آن دست آدم ها بود که از ترس وقفه افتادن در واقعیت هیچ وقت تلفنشان را خاموش نمی کنند انتوان میخواست برود او را ببیند منظور دیدار این بود پی گرفتن آنچه ناکام مانده بود. از چند هفته پیش بین امیالش در نوسان بود و نمیدانست چه می خواهد. سرانجام با قطعیتی تقریبا خشن تصمیم خودش را گرفت دلش می خواست خواسته شود؛ میخواست ساعت ها را به کمک بدنی دیگر بکشد. دیگر احساسات مهم نبود. سابین را دوست نداشت و احتمالا هرگز دوستش نمی داشت. اما زمانی می رسد که

مهم نیست چه می خواهیم مهم چیزی است که می توانیم داشته باشیم.