برادر جان تو می‌دانی و من هم نیز می‌دانم که بیهوده است، دل بستن به این کذب فریبای سراسر خواب وگمراهی که نامش زندگی، جان سودن است وسوختن درآتش یک عمر، در پیمودن یک راه واین دلبستگی ها خود تهی گاهی پراز پندارهای سر به سر پوچ است وبی حاصل ، ومن هم لاجرم ، تسلیم این بیهودگی. در خویش می‌نالم که من هم خود همان پوچم، همان هیچم که در تقسیم وضرب وجمع حاصلم پیوسته یکسان است.