تا زمانی که تیغ شمشیر جریان سلفیت تیز بود، خون شیعه و دیگر مذاهب اسلامی، در کوی و برزن جاری بود و جان و مال و ناموس محبان و پیروان اهل‌بیت کوچکترین ارزشی نداشت. اما زمانی که در سایه‌سار انقلاب خمینی کبیر، تفکر شیعه صاحب حکومتی مقتدر و دینی شد، جریان سلفیت حربه‌ای جدید پیش گرفتند.

این‌بار، شیعه از طرف سلفی‌ها متهم شد که چون عنصر امامت را جزو اصول دین می‌داند، تفکر تکفیری دارد و پیروان مذاهب دیگر را مهدور الدم می‌داند. این کتاب با بیان ضوابط تکفیر از دیدگاه فقه شیعه، با استناد به سیره نظری و عملی ائمه معصومین  اعتقاد به اسلام تمامی اظهار کنندگان به شهادتین (بغیر از نواصب و غالیان) را تبیین و غیر عالمانه و مغرضانه بودن اتهام تفکر تکفیری به شیعه را اثبات می‌کند.