چای مست از قهوه‌ی چشمان تو
تا بشینی گازو روشن می‌کنه

فنجونی که بی‌قراره دستته
پیرهن نسکافه‌ای تن می‌کنه

من تماشا می‌کنم این خونه رو
وقتی که با تو پر از خوشبختیه

روبروت باشم به چشمات خیره شم؟
یا کنارت؟ انتخاب سختیه