تمرکز این کتاب بر فهم زیبایی شناسانه ای است که به سازمان دهی فرم در فضای کادر منتهی می‌شود، عناصری که در سازمان‌دهی فضای کاری از آنها استفاده می‌شوند، مرکز نقل ادراک و تعبیر بصری هستند. این عناصر نوعی زبان بصری را شکل می دهند. بر هر نظام زبانی، قواعد نحوی حاکم است که براساس آن کلمات یا دیگر عناصر ساختاری با یکدیگر ترکیب می شوندتا جملات دستوری ساخته شوند. سطح و حجم و ویژگی‌های فیزکی‌شان، ادراک مستقیم ما را از آنها تحلیل می ‌شوند گرچه دریافت‌ها‌یمان همه اکتسابی هستند و بسته به ترجیحات فرهنگی میان افراد مختلف متفاوت‌اند.