درباره نویسنده:

مفتون امینی آدم عجیبی است. چون او از غزل و قصیده و مثنوی شروع کرده و از سال‌های 1342 و 43 تحت‌تأثیر شعر جدید ایران قرار گرفت و مشغول سرودن شعر نیمایی شد و کتابی چاپ کرد به اسم «فصل پنهان» که یکی از بهترین کتاب‌های شعر فارسی است. مفتون امینی که در آغاز کار شاعری‌اش فقط شعر کلاسیک می‌گفت و در غزل و مثنوی از استادان مسلم بود و بعد در دهه‌ی چهل به شعر نیمایی روی آورد و چند نمونه‌ی درخشان به‌ویژه در اوزان ضربی و سیال، تحویل داد، ناگهان در همین چند سال آخر به شعر به اصطلاح سپید روی آورد و با اتکا به حکمت سینه شعرهایی گفت که با بهترین شعرهای سپید امروز برابری می‌کند.