درباره کتاب:

اولین باری که همراه مهدی به حرم رفتم عصر روز جمعه بود، حس قشنگی بود که برای اولین بار با شوهرم به حرم پا گذاشته بودم آن هم شوهری که خادم رسمی همین درگاه است و از این به بعد قرار بود مایه امید من و تکیه گاه زندگی مشترکمان باشد همسری که پای امضاهایش به جای اسم خودش می نوشت: غلام معصومه. با هم یک دور صحن ها و رواق را چرخیدیم دست خودم نبود تمام مدت اشک هایم جاری بود انگار این اشک ها زبان من شده بودند برای تشکر از بی بی که باعث شده بود مهدی سر راه زندگی من پیدایش بشود.