«مرگ کنراد آنگر» نوشته گری جی. شیپلی بر پایه‌ی مرگ خودخواسته‌ی کنراد آنگر، نویسنده و حشره‌شناس آماتور، شکل گرفته است. شیپلی که از نزدیک‌ترین دوستان او بود، با کنار هم گذاشتن نوشته‌ها، حاشیه‌نویسی‌ها و یادداشت‌های آنگر تلاش می‌کند ردّی از منطق یا الگوی پشت این مرگ پیدا کند. او ایده‌ی خودکشی را به‌صورت نوعی «انگل ذهنی» بررسی می‌کند؛ انگل فکری‌ای که آرام‌آرام در ذهن فرد جا خوش می‌کند و در نهایت او را به سمت نابودی سوق می‌دهد.
ارجاعات به نوشته‌ها، گزیده‌ها و مسیرهای روزهای آخر زندگی آنگر که بیشتر شبیه بازسازی یک نقشه‌ی ذهنی است تا تحلیل صرف روان‌شناختی و تصویری از وسواس خودکشی نویسنده فراهم می‌کند، گویی یک انگل فکری در مغزش رشد کرده و او را تا پای مرگ پیش برده است؛ مرگی که نتیجه تفکری آماده‌شده از پیش بوده است.