یکی بود یکی نبود توی دریا، بر آبادی نور پشت کوه های بلند، یه جای دور یه پری آتیشپاره، قد نخود دس به کمر، سرتق و قد یه خوشگلک، گوله نمک همش پی دوز و کلک تپل مپل، نون بربری دستاش کثیف و جوهری دمش هوا، سرش فکل یه دختر حسابی خل ته تغاری، بچه ننه انگار طلبکار از همه قهر و حسود کنج خونه اش نشسته بود.