روند برقراری روابط رسمی و مستقیم میان ایران و کانادا با ایجاد سفارت ایران در اوتاوا در سال 1335 / 1956 آغاز و با گشودن سفارت کانادا در تهران در سال 1337 / 1958 تکمیل شد. با این حال این بدان معنا نیست که پیش از این روابطی میان دو کشور وجود نداشته است. بنابر گزارش‌ها و اسناد موجود، از واپسین سال‌های قرن 13 هجری شمسی / ابتدای قرن 20 میلادی نیز برخی پیوندهای موردی و غیرمستقیم بخصوص در زمینه اقتصادی میان دو کشور وجود داشته است که با توجه به قرار داشتن کانادا در ردیف متصرفات بریتانیا، ذیل روابط با این کشور جای می‌گیرد. این روابط گاه نیز به واسطه سفارت ایران در واشنگتن و یا نمایندگی‌های بازرگانی دولت کانادا در منطقه (از جمله در قاهره) برقرار می‌شده است. روابط ایران و کانادا از زمان برقراری تاکنون با فرازونشیب‌هایی همراه بوده است. قطع روابط از سوی دولت کانادا در سال 1358 / 1979 در پی درگیر شدن سفارت کانادا در جریان تصرف سفارت امریکا در تهران توسط دانشجویان ایرانی (خروج شش تن از کارکنان سفارت امریکا از ایران با همکاری سفارت کانادا)، بازگشایی دوباره سفارت‌ کانادا در سال 1369 / 1990 و قطع دوباره روابط در سال 1391  / 2012 (که تاکنون ادامه یافته است) بخشی از این فرازونشیب‌ها را در بر می‌گیرد. کتاب حاضر چشم‌اندازی از روابط دو کشور در زمینه‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی تا سال 1359 / 1980 را براساس گزیده اسناد موجود در آرشیوهای ایران ارائه می‌کند.