بخشی از کتاب:

چوبی گناه که بالای دار می بارد
دلام به یاد تو در انتظار می بارد
خزان به جان من انداختی ولی چشم ام
هنوز هم چون ابر بهار می بارد
تو می روی چمدانات پر است از رفتن
و پابه پای تو این بیقرار می بارد
تو می روی و غمام بمب ساعتی ست که با
صدای پای تو تا انفجار می بارد
چقدر خاطره در ایستگاه می ماند
چقدر خاطره پشت قطار می بارد
نبند چشم مرا گریه سرنوشت من است
به ابر هرچه بگویی نبار می بارد