درباره‌ی کتاب :

فردریک جیمسن در زندان‌ خانه‌ ی زبان کوشیده است تا با نگاهی نقادانه به پایگاه‌‌ های نظری فرمالیسم و ساختارگرایی، روش‌ شناسی این دو جریان فکری را به پرسش بگیرد. هدف جیمسن از بازنگری انتقادی در مفروضات و در روش‌ شناسی این دو کلان‌ نگره، نه باریک‌ بینی در جزئیات و اظهار نظراتی له یا علیه آثار و آراء مورد بررسی است، نه جامعه‌ شناسی درباره‌ ی مکاتب نوین زبان‌ شناسی، و نه حتی ارائه‌ ی تاریخچه‌ ای از تکوین و تحول این مکاتب؛ بلکه در وهله‌ ی اول، پرده‌ برداشتن از پیش‌ فرض‌ های بنیادینی است که صدقشان در فرمالیسم و ساختارگرایی به‌ خودی‌ خود، و بی‌ نیاز از هرگونه پرسشی، بدیهی انگاشته می‌ شود؛ هدف بعدی او، دگرسنجی زبان‌شناسی هم‌ زمانی سوسور با واقعیت‌ های درزمانی و تاریخی است. جیمسن خود دراین‌ باره می‌ گوید: «تمام هم‌ وغم من در جای‌ جای زندان‌ خانه‌ ی زبان، تاکید بر نسبت‌ های ممکن میان زبان‌شناسی هم‌ زمانی سوسور، و واقعیت‌ های درزمانی یا تاریخی خواهد بود.