آشیل بزرگ. آشیل زیرک، آشیل برجسته و درخشنده، آشیل خداگونه… به چه بهایی این القاب روی هم انباشته می‌شوند. ما هیچ‌وقت او را این‌گونه صدا نمی‌زدیم، ما او را «سلاخ» می‌نامیدیم.