بخشی از کتاب:

نام مرا به خاطر بسپارید

نام «علیرضای طبایی را

شوریده ای که یک روز

با کاروان حله، فراز آمد

میخواست در شبانه ی ایرانشهر

در ازدحام شعبده و طامات

در های و هوی راسته ی قفل سازها

خورشید را به گردن مردان و ماه

را بر گیسوان شهر بیاویزد

با کاروان حله، فراز آمد

اما حرامیان گذرگاه

خیل ردای پند به دوشان

جمع رفيق قافله اما شریک دزد

کالای کاروان را تاراج خشم کردند

لبخند و مهربانی و گندم را

خورشید و ماه و شعر و ترنم را….

نام مرا به حافظه بسپارید…..