– سلام حضرت آقای استاد تشریف دارند؟ بفرمایید فلانی است.
صدای استاد از داخل اتاق بلند شد و از حیاط گذشت که با صدای کشیده میگفت:(آقای … بفرمایید تو کلبه ی … در… ویشی… که صاحب و دربون … نداره.)
– به به! سلام آقای من! گل آوردی؛ لطف کردی؛ بیا جانم! بیا بنشین پهلوی من از آن بهاریه های عالی که همراه داری برای ما بخوان، بخوان تا روحمان تازه شود ما که فقط به عشق شما جوانها زنده ایم…