پرسش اصلی این کتاب، این است که آیا حکومت پهلوی را باید حکومتی سکولار محسوب کرد؟ پژوهش حاضر ضمن اشاره به ویژگی ها ولایه های مختلف نسبت دولت پهلوی با مذهب به تفاوت های عمده آن با مدل های عربی سکولاریسم می‌پردازد. چهار متغیر به خوبی این تفاوت ها را بازتاب می‌دهند که عبارتند از: قانون اساسی قوانین دولتی (قوانین مصوب مجلسی و هیئت وزیران، قوانین مدنی و جزاء سیاست های دینی در حوز آموزش و پرورش (شامل آموزش دینی در مدارس نمادهای دینی در مدارس عمومی دولتی عبادت سازمان یافته در مدارس آموزش دینی خصوصی و کمک های مالی دولت به مدارس دینی خصوصی و بی طرق دولت نسبت به ادیان با مذاهب مختلف به مفهوم عدم رحمیت و حمایت دولت از دین خاصی و عدم تبعیض عليه ادیان و مذاهب مختلف به ویژه اقلیت ها. ارزیابی این متغیرهای چهارگانه که تا حدودی ویژگی‌های اصلی یک دولت سکولار با بعد سیاسی سکولاریسم را بازتاب می دهند، ما را به پاسخ برای پرسش اصلی این کتاب رهنمون می کند.