می‌خندم اما شاد بودن رو نمی‌فهمم
حال خوش فرهاد بودن رو نمی‌فهمم
حالم توو زندان تو خوبه درد یعنی که
توی قفس آزاد بودن رو نمی‌فهمم

خستم از این دنیای تلخ بی‌سرانجام و
از اون که توی قلب تو راحت اومد جامو
یک روز توو این زندگی «من» جشن می‌گیرم
روزی که مردم می‌پزن با اشک حلوامو

راز جهان یک درد پشت درد دیگر
تا پله‌ای رفتیم صد پاگرد دیگر
امید یعنی چشم گریانم به راهت
تقدیر یعنی بودنت با مرد دیگر

این زندگی تا روز مرگم داستان داره
یک قایقم که توی طوفان بادبان داره
حالم شبیه مادری افسرده می‌شد که
عاشق شده، یک هفته تا مرگش زمان داره

با انتظار مرگ دائم زندگی کردم
بی‌دغدغه بی‌حکم حاکم زندگی کردم
امروز و فردای خرابم رو نبین عشقم
قبل از تو من یک عمر سالم زندگی کردم