درباره کتاب:

… باری، در روزنامه «اطلاعات ستونی بود به نام «انتقاد» که خوانندگان بسیاری داشت… دبیر بخش مربوط به ستون انتقاد احمد احرار بود و من نخستین نوشته هایم را در آن ستون به نظر احمد احرار می رساندم و او نوشته ام را ویرایش می کرد هم از این رو او نقش خاصی در شناختم برای نوشتن در روزنامه داشت که پس از نوشتن چند انتقاد آنچه را لازم بود آموختم و به اصطلاح دستم روان شد و کار برایم آسان در آن سال ها در ستون انتقاد چند نفر می نوشتند از جمله احمد احرار، جواد مجابی، مسعود فقیه و…. کاری که من کردم این بود که در شکل انتقادها نوآوری کردم، کاری که تا آن زمان سابقه نداشت. انتقادها را به صورت یادداشت روزانه سفرنامه نمایشنامه، سخنرانی …..

می نوشتم و همین طور اغلب نوشته های من مفصل تر از نوشته های دیگر نویسندگان بود. به هر حال آن انتقادها را نگه داشته بودم تا این که روزی با دوستی از آن روزها و آن نوشته ها سخن به میان آمد و آن دوست وقتی برخی از آنها را دید گفت بهتر است آنها را گردآوری کنی و به چاپ برسانی، حال آن که من آنها را در گوشه ای گذاشته بودم و قصد انتشار آنها را نداشتم تنها در کتاب «مگر آدم مرده نمی تواند بایستد؟ که در سال ۲۵۳۵ (۱۳۵۵) منتشر شد، چند قطعه از آن انتقادها را به چاپ رساندم… نخست در این اندیشه بودم که از نقل آنها در این کتاب صرف نظر کنم، اما بعد، هم به خاطر در دسترس نبودن آن کتاب که ۴۴ سال از انتشار آن می گذرد و هم به سبب در یک کتاب بودن همه انتقادها نتیجه گرفتم که آنها را در این کتاب بیاورم این را هم بگویم که انتقادهای آمده در این کتاب را از میان انتقادهای چاپ شده در ستون انتقاد برگزیده ام و گمان می کنم هفت یا هشت عنوان را کنار گذاشته ام. تا چه قبول افتد.