درباره کتاب:

از بدترین آفت ها نا امیدی و نداشتن ایمان به کار است. اگر مربی احساس کند کارش نتیجه و آینده ندارد و تربیت این نسل فایده ندارد و آخرش هم کسی آدم نخواهد شد و ثمری نخواهیم دید و دشمن قوی تر است و ما حریف این نسل نیستیم و… همان بهتر که این کار را رها کند و واردش هم نشود. باید ایمان بیاوریم به اثر بخش بودن و نتیجه دار بودن کار فرهنگی و تربیتی تا امید هست تربیت هم هست رویش های انقلاب در بسیاری از زمینه ها در این سال ها گواه این مدعاست اگر از نا امیدی چیز بدتری پیدا کردید نشان بدهید آدم مایوس دل مردهی ناامید به درد تربیت بچه های مردم نمی خورد به خدا که می شود کار کرد. بیشتر از همیشه. باور کن دوره ات نگذشته مربی.