بخشی از کتاب: هر وقت دلم می گیره تو تهرون می رم پارک یاس انگار اونجا بلندترین جای دنیا است، می شینم و از اون بالا تهرون را نگاه می کنم، همیشه انگار دفعه اولمه تهرون رو می بینم، یه عالم ساختمون تو هر کدوم یه عالم آدم که هرکدوم داستان زندگی خودشون رو دارن.....