چون خُرده های شیشه زیر پا بختم همه سویی پراکنده ست من روشنایی غم انگیزم از هر طرف که نور می افتد کاجی که با یک سوم ریشه در دست های باد می میرد فردا دوباره سبز خواهد شد امروز اگر در گور می افتد