عبدالمحمدآیتی اگرچه دانش مردی یگانه بود، اما خوش محضر، گشاده رو و خنده بر لب بود، طنزی شیرین داشت و همین حضورش را بس دلپذیر و شیرین می ساخت، افسوس که این مرد بزرگ با تحمل مدت ها بیماری جان از تن خسته رها کرد و فقدانش بر زبان پارسی که یکی از فرزندان بسیار پرمایه اش را از دست…