«شب‌های آبی روشن» دعوت به سفری است که در آن پا به سال‌هایی می‌گذارید که زمان، همگام با ضربان قلب‌ها سپری می‌شد؛ سال‌هایی که هر کوچه‌اش قصه‌‌ی عاشقانه‌ای داشت و هر نگاه می‌توانست طلوع حسی باشد در مسیر سایه‌روشن سرنوشت. در دل روزمرگی‌های ساده‌ی آن سال‌ها، عشقی بزرگی بیکباره جوانه می‌زند که جهان را در پیش شور و شکوه خود…

عموما تصور می شود که شاعر در شعرهایش حال و هوای خودش را ارائه می کند و آنچه در شعرها روایت می شود اتفاقات و رویدادها و تجربیات درونی شاعر است.