این کتاب، در اصل، رسالهٔ دکتری نویسنده در دانشگاه تهران است که در سال ۱۳۹۶ برندهٔ جایزه رضا داوری اردکانی شد. این کتاب بیان کنندهٔ این دیدگاه است که کلیت اندیشهٔ هایدگر (اعم از اندیشهٔ متقدم و متأخر او) بر برداشت خاصی از نحوهٔ وجود انسان متکی است. مولف این نحوهٔ وجود را «تناهی استعلایی» یا «مطلق متناهی» می خواند…