نویسنده خود را همان قدر شهروند تهران می داند که شهروند فرهنگ، و این تابعیت دوگانه نه به اقتضای جایگاه های شغلی و مسئولیت هایی از این دست، که به اقتضای گرایش های شخصی پدید آمده است. و نگاه در هر دو مورد یکی است، همان گونه که فرهنگ را نمی توان جسم کتاب و فیلم و تابلوی نقاشی و…