چرا عارفان مسلمان هیچ‌گاه در مکاشفات‌شان مسیح را با تاجی از خار بر سر و زخم صلیب بر دست و پا نمی‌بینند؟ چگونه است که عارفان مسیحی هیچ‌گاه سخن از نور محمدی نمی‌گویند؟ آیا تجربهٔ فناء فی الله صوفیان همان تجربهٔ نیروانای راهبان بودایی است؟ آیا همهٔ عارفان نهایتا از یک حقیقت، اما به زبان‌های گوناگون، سخن می‌گویند؟ استیون کتز…