مفسران فن شعر از دیرباز به این اثر بیش تر به چشم انبائی از مسائل و مشکلات نگریسته اند تا یک اثر استدلالی متحد امری که با توجه به شکل کنونی متن باقی مانده، نخراشیده و بعضا آسیب دیده، چندان هم تعجب انگیز نیست. اما این رویکرد، که پیشینه اش به عادت های پژوهشی شارحان ایتالیایی قرن شانزدهم باز میگردد...