
پیش از آنکه ژان پل سارتر، آلبر کامو و سیمون دو بووار «اگزیستانسیالیسم» را در فرانسۀ پس از اشغال گسترش دهند، یک «تفکر اگزیستانسیال» وحشی تر و غریب تری وجود داشت که نویسندگان و فیلسوفانی همچون لف شستوف، نیکالای بردیایف و بنژامن فوندان نمایندۀ آن بودند. از این میان سازش ناپذیرترین، جدلی ترین و تغزلی ترین اندیشه از آنِ فوندان…