بخشی از کتاب: در سکوت شب، ترانه باران بر تخته های چوبی سقف خانه اش دلنوازتر شده بود. یک لحظه بیرون رفت. آهنگ تر باران کمی تند می‌نواخت. باد ملایم می‌وزید، درختان به آهستگی می‌رقصیدند. ترنم باران، روی برگ پهن درخت افرا، آن یادگار پدر، در غیابش، در این هوای لطیف مثل نواختن آهنگ آرام و متناوب طبلی کوچک، گوش…