
«... در لحظه های نادر آزادی... دنباله خاطراتم را می نویسم. برای که؟ برای چه؟ برای اینکه خودم را بهتر بشناسم... برای ایام بهتری می نویسم. برای مردم این زمان، کلام قادر به انجام کار چندانی نیست... دستاویز من در کارم است که هرگز قطع نشده. چند جلد خاطرات جوانی نوشته ام... برای من موضوع انتشار چیزی تا زمانی که…