شعری از کتاب صورت زن کو:   صبح که از خواب چشم باز کردم دیدم در باغ بر شاخه‌ی درخت جراحتی برداشته است انار در حد تخیل غزل. گفتم بگذارید در فاصله‌ی سایه و کلمه‌ی فروردین پرنده‌یی باشم از کهکشانی به کهکشانی دیگر به دنبال سار‌ها بودم. سکوت را باور نداشتم دراین جهان انار ناگهان ترک برداشت در دستان زن.…