بخشی از کتاب: گاهی خیال میکنم هیچ چیز در این دنیا به دست ما نیست حتی به خواب رفتن و بیدار شدنمان... این وحشتناک است این که ما انسانهای عروسکی باشیم و نخهایمان در دست خدایی که آن را نمیبینیم.

بخشی از کتاب: به تو می‌گویم: انتظار زنده نمی‌کند زنده نگه می‌دارد گاهی هم باران می‌شود گاه هم در کنار دست من بر چهارچوب پنجره می‌نشیند. قطار را می‌بینی؟ آن‌سوی زمستان است و کسی اینجا انتظار بهار را می‌کِشد تا موسمی که از دریچه‌ای در حال گذر دستی خداحافظ دیگری بگوید.